【出师表拼音版加原文】《出师表》是三国时期蜀汉丞相诸葛亮在北伐曹魏之前，向后主刘禅所上的一篇奏表。文章表达了诸葛亮对国家的忠诚、对君主的忠心以及对北伐的决心。以下是《出师表》的原文及拼音版，并附有简要总结与表格对比。

一、原文

先帝创业未半而中道崩殂，今天下三分，益州疲弊，此诚危急存亡之秋也。然侍卫之臣不懈于内，忠志之士忘身于外者，盖追先帝之殊遇，欲报之于陛下也。诚宜开张圣听，以光先帝遗德，恢弘志士之气，不宜妄自菲薄，引喻失义，以塞忠谏之路也。

宫中府中，俱为一体，陟罚臧否，不宜异同。若有作奸犯科及为忠善者，宜付有司论其刑赏，以昭陛下平明之理，不宜偏私，使天下有弄巧逢迎者。

先帝不以臣卑鄙，猥自枉屈，三顾臣于草庐之中，咨臣以当世之事，由是感激，遂许驱驰。后值倾覆，受任于败军之际，奉命于危难之间。尔来二十有一年矣。

先帝每与臣论此事，未尝不叹息痛恨于桓、灵也。侍中、侍郎郭攸之、费祎、董允等，此皆良实，志虑忠纯，是以先帝简拔以遗陛下。愚以为宫中之事，事无大小，悉以咨之，然后施行，必能裨补阙漏，有所广益。

将军向宠，性行淑均，晓畅军事，试用于昔日，先帝称之曰“能”，故众议举宠为督。愚以为营中之事，悉以咨之，必能使行阵和睦，优劣得所。

亲贤臣，远小人，此先汉所以兴隆也；亲小人，远贤臣，此后汉所以倾颓也。先帝在时，每与臣论此，未尝不叹息痛恨于桓、灵也。侍中、尚书、长史、参军，此悉贞良死节之臣，愿陛下亲之信之，则汉室之隆，可计日而待也。

臣本布衣，躬耕于南阳，苟全性命于乱世，不求闻达于诸侯。先帝不以臣卑鄙，猥自枉屈，三顾臣于草庐之中，咨臣以当世之事，由是感激，遂许驱驰。受命以来，夙夜忧叹，恐托付不效，以伤先帝之明，故五月渡泸，深入不毛。今南方已定，兵甲已足，当奖率三军，北定中原，庶竭驽钝，攘除奸凶，兴复汉室，还于旧都。此臣所以报先帝而忠陛下之职分也。

至于斟酌损益，进尽忠言，则攸之、祎、允之任也。愿陛下托臣以讨贼兴复之效，不效，则治臣之罪，以告先帝之灵。若无兴德之言，则责攸之、祎、允等之慢，以彰其咎。臣不胜受恩感激，今当远离，临表涕零，不知所言。

二、拼音版

Xiān dì chuàng yè wèi bàn ér zhōng dào bēng cú, jīn tiān xià sān fēn, yì zhōu pí bì, cǐ chéng wēi jí cún wáng zhī qiū yě. Rán shì wèi zhī chén bù xiè yú nèi, zhōng zhì zhī shì wàng shēn yú wài zhě, gài zhuī xiān dì zhī shū yù, yù bào zhī yú bì xià yě. Chéng yí kāi zhāng shèng tīng, yǐ guāng xiān dì yí dé, huī hóng zhì shì zhī qì, bù yí wàng zì fěi bó, yǐn yù shī yì, yǐ sāi zhōng jiàn zhī lù yě.

Gōng zhōng fǔ zhōng, jù wéi yī tǐ, zhì fá zāng pǐ, bù yí yì tóng. ruò yǒu zuò jiān fàn kē jí wéi zhōng shàn zhě, yí fù yǒu sī lùn qí xíng shǎng, yǐ zhāo bì xià píng míng zhī lǐ, bù yí piān sī, shǐ tiān xià yǒu nòng qiǎo féng yíng zhě.

Xiān dì bù yǐ chén bēi bǐ, wěi zì wǎng qū, sān gù chén yú cǎo lú zhī zhōng, zī chén yǐ dāng shì zhī shì, yóu shì gǎn jī, suí xǔ qū chí. Hòu zhí qīng fù, shòu rèn yú bài jūn zhī jì, fèng mìng yú wēi nán zhī jiān. ěr lái èr shí yǒu yī nián yǐ.

Xiān dì měi yǔ chén lùn cǐ shì, wèi cháng bù tàn xī tòng hèn yú huán、líng yě. Shì zhōng、shì láng guō yōu zhī、fèi yī、dǒng yǔn děng, cǐ jiē liáng shí, zhì lǜ zhōng chún, shì yǐ xiān dì jiǎn bá yǐ yí bì xià. Yú wéi yǐ gōng zhōng zhī shì, shì wú dà xiǎo, xī yǐ zī zhī, rán hòu shī xíng, bì néng bì bǔ quē lòu, yǒu suǒ guǎng yì.

Jiāng jūn xiàng chǒng, xìng háng shū jūn, xiǎo chàng jūn shì, shì yòng yú xī rì, xiān dì chēng zhī yuē “néng”, gù zhòng yì jǔ chǒng wéi dū. Yú wéi yǐ yíng zhōng zhī shì, xī yǐ zī zhī, bì néng shǐ háng zhèn hé mù, yōu lüè dé suǒ.

Qīn xián chén, yuǎn xiǎo rén, cǐ xiān hàn suǒ yǐ xīng lóng yě; qīn xiǎo rén, yuǎn xián chén, hòu cǐ hàn suǒ yǐ qīng tuí yě. Xiān dì zài shí, měi yǔ chén lùn cǐ, wèi cháng bù tàn xī tòng hèn yú huán、líng yě. Shì zhōng、shàng shū、zhǎng shǐ、cān jūn, cǐ xī zhēn liáng sǐ jié zhī chén, yuàn bì xià qīn zhī xìn zhī, zé hàn shì zhī lóng, kě jì rì ér dài yě.

Chén běn bù yī, gōng gēng yú nán yáng, gǒu quán xìng mìng yú luàn shì, bù qiú wén dá yú zhū hóu. Xiān dì bù yǐ chén bēi bǐ, wěi zì wǎng qū, sān gù chén yú cǎo lú zhī zhōng, zī chén yǐ dāng shì zhī shì, yóu shì gǎn jī, suí xǔ qū chí. Shòu mìng yǐ lái, sù yè yōu tàn, kǒng tuō fù bù xiào, yǐ shāng xiān dì zhī míng, gù wǔ yuè dù lú, shēn rù bù máo. Jīn nán fāng yǐ dìng, bīng jiǎ yǐ zú, dāng jiǎng lǜ sān jūn, běi dìng zhōng yuán, shù jié nú dùn, rǎng chú jiān xiōng, xīng fù hàn shì, hái yú jiù dū. Cǐ chén suǒ yǐ bào xiān dì ér zhōng bì xià zhī zhí fèn yě.

Zhì yú zhēn zhuó sǔn yì, jìn jìn zhōng yán, zé yōu zhī、yī、yǔn zhī rèn yě. Yuàn bì xià tuō chén yǐ tǎo zéi xīng fù zhī xiào, bù xiào, zé zhì chén zhī zuì, yǐ gào xiān dì zhī líng. Ruò wú xīng dé zhī yán, zé zé yōu zhī、yī、yǔn děng zhī màn, yǐ zhāng qí jiù. Chén bù shèng shòu ēn gǎn jī, jīn dāng yuǎn lí, lín biǎo tì líng, bù zhī suǒ yán.

三、总结与对比表格

通过以上内容，可以清晰了解《出师表》的原文、拼音及核心思想，适合学习古文、理解古代政治文化的人群参考。